این چندمین برف زندگیمون بود؟؟

تا حالا چند بار به برف نو سلام کردید؟؟

تا حالا چه ها کردیم....

و چه ها نکردیم؟؟؟؟

فرصتی باقی نمانده!!!!

هر سال که آرزوی برف داریم یادمان باشد این برف فرصت دیگری را می پوشاند!

خیلی وقت بود که می خواستم بنویسم... ولی به نظرم اومد عده خیلی خیلی کمی دغدغه من رو دارند که برای اونها هم اصلا مهم نیست که باید چاره ای برای این وضعیت اندیشید.
شاید هم من بیشتر از حد روی این بحث حساسم!
فقط احساس می کنم در حد چند جمله باید به بعضی از دوستان پاسخ بدهم:

1- بنفشه عزیز تا وقتی که همه مثل تو فکر کنند، اوضاع به همین شکل باقی خواهد ماند. تا کی قراره که منتظر هم بمونیم؟ اگر قرار بود شخص دیگری این مشکل را حل کند تا به حال فکری به حال این موضوع می کرد؟

2- حسین عزیز :
- ذات انگاری اگر هم به آن معنی که مورد نظر توست وجود داشته باشد، بیماری فکری نیست، بلکه از ذات انسان نشات می گیرد که اصولا قانع نیست. اما از این گذشته، بحث مطرح شده به هیچ عنوان ارتباطی به قضیه ذات انگاری شما ندارد.
- در پاسخ به بحث دوم شما، روزنامه نگاری از جهتی، فن است، از سویی علم و از سوی دیگر خلاقیت. آمیزه این سه مورد، روزنامه نگاری را تشکیل می دهد. در این مورد بهتر است مطالعاتتان را افزایش دهید.
- هدف این است که برای رسیدن به رسانه ای آزاد تلاش کنیم. رسانه ای که ابزاری برای نشان دادن آزادی بیان به معنای واقعی آن باشد. البته بهتر است بدانید که در همه جای دنیا نیز این چنین که شما تعبیر می کنید نیست.
- نگاه مخاطب به یک رسانه بسیار متغیر است که به ملاک های بسیاری بستگی دارد. از سویی باید شرایط جامعه را نیز در نظر گرفت. باید دید معیارهای یک رسانه خوب از نظر مخاطب چیست و خود مخاطب کیست؟ خصوصیات مخاطب چیست. این بحثی طولانی است که شاید از حوصله خوانندگان خارج باشد، بهتر است این بحث خارج از این مکان ادامه پیدا کند.

3- ساناز عزیزم! اینجا دیگر پست و مقام در این حرفه اهمیتی ندارد. حداقل برای من و تو که می دانیم وضعیت مقام در این حرفه در این کشور چگونه است. فقط من فکر می کنم شاید بتوان روزی این وضعیت را در ایران عوض کرد. شاید روزنامه نگاری واقعی را در ایران ببینیم. فقط شاید. احساس می کنم ما می توانیم حرفه مان را دوست داشته باشیم، وضعیتش برایمان مهم باشد. فکر می کنم ما علی رغم همه این مشکلاتی که وجود دارد می توانیم کاری برای این حرفه انجام دهیم. فقط کافی است همت کنیم!

4- آقای درویش احمد تحلیل شما از بیخ و بن اشتباه است. ولی ممنون که نظر خود را بیان کردین... منتظر نظرات بعدیتان البته با مطالعه و شناخت بیشتر هستم.

5- از حسنا، آزاده، لیلا و انار فروش دوره گرد هم خیلی ممنونم. امیدوارم بازهم نظراتشان را در این خصوص بخوانم.


پ.ن1: از همه معذرت می خوام اگر خلاصه نوشتم. حس کردم این بحث برای دوستان چندان جذابیتی ندارد.

پ.ن2: تو بگو من اشتباه می کنم! ولی من هنوز هم بر عقایدم اصرار دارم. هنوز هم فکر می کنم روزنامه نگاری ایران روزهای بهتری را تجربه خواهد کرد.