مثل یک خواب آمد و رفت
من خیس عرق بیدار شدم!

«قصه ها خواهد ماند»

غصه ها خواهد ماند....

قصه این غصه ها.....

و من و تو قصه گویان گریان
قصه غصه نبودن آنها را می گوییم...

و آنها نیز....

بچه ها کلاس آواز
دیگه تعطیله!
دل استادش شکسته است
پنجه هاش مرده و خسته است
اون لباش ساکت و بسته است
دیگه آواز نمی خونه
دیگه شعر و شاعری رو
مرهم زخمهای کهنه نمی دونه
زور که نیستش نمی تونه
نه که اون دلش نخواد
نمیتونه, نمیتونه
که دیگه آواز بخونه
 

اما امروز به شما درس میده
نه که سازی بزنه یا که آواز بخونه
درس امروزش ردیف نیست
ابی و عارف و ویگن
یا که تحریر ظریف نیست

درس امروزش هجاست
هجای نونه
حرف نون تو زبون شیرین فارسی
ضامن جونه

نون امروز کلاس یکمی فرق داره
آخه این نون عزیز غرق در خونه
تن زخمیش رو زمین افتاده و
قد رعناش همه گلگونه
اون چشاش به آسمونه
همتون می شناسینش
درس امروز كلاس ما
نداست

نداي آقا سلطونه
مامانش زهره خانومه
باباشم علي آقاست
داداشش محمده
خواهرش هم كه هدي است
همه چشماشون به راست
گريه هاشون پا به جاست
اما سختيش, دردسرهاش
رو دوش آقا رضاست
اون بهم گفت كه رضا براش باباست
رضا جون دست مريزاد خسته نباشي
همه كارهات بي صداست

آره درس ما نداست
كه سكوتشم صداست
سايه اش اينجاست سايه اش اونجاست

آره درس ما نداست
مثل اسمش يه صداست
اين صدا تو گوش ماست
نه كه امروز نه تا فردا تا قيامت بين ماست

ديگه اونو نمي بينيم
آخه اون پيش خداست
ميون فرشته هاست
يه صداست يه صداست
آخه درس ما نداست

حميد پناهي

 

پ.ن: استاد حميد پناهي استاد موسيقي زنده ياد ندا آقا سلطانه كه اين شعر و البته چند شعر ديگه هم براش سروده... مصاحبه استاد و شعر جديدش رو مي تونيد يك شنبه ۴ مرداد در روزنامه اعتماد بخونيد.